Портал для мисливців, рибалок та любителів природи

Портал для мисливців, рибалок та любителів природи

 
Банер
Банер
OGAR POLSKI
( 3 Votes )
Написав Waldemar Oldak Переглядів - 5581   
Понеділок, 19 травня 2008 15:00

FCI 52 ( 15.11.1966)
Wrażenie ogólne:
Pies średniego wzrostu, silnej i zwartej budowy, o silnym kośćcu i pewnej masie, proporcjonalnych nogach. Cała sylwetka wskazuje na siłę i wytrwałość, mniej na szybkość. Głos w czasie gonu po tropie czysty, donośny, o średniej zmieniające się tonacji, u suk zwykle wyższy.

Głowa:
Dość ciężka, o szlachetnym wykroju, z profilu zbliżona do prostokąta średniej długości, pysk wydłużony, z przodu tępo zakończony, nie klinowaty ani spiczasty. Fafle grube, zwisające, nos ciemny, duży i szeroki, dolna warga z zajadem zwisającym. Szczęki mocne, dostatecznie długie, z prawidłowym zgryzem. Żuchwa dobrze umięśniona. Czaszka tak długa jak kufa. Linia czołowa z linią kufy tworzą kąt rozwarty. Łuki brwiowe silnie rozwinięte, czoło w znacznych zmarszczkach. Kość potylicowa wyraźnie zaznaczona. Załamanie czołowo - nosowe wyraźne.

Oczy:
Wyraz łagodny, spokojny, nie za głęboko osadzone, ciemnobrązowe, dolne powieki u psów starszych obwisłe.

Uszy:
Nisko osadzone, dość długie, luźnie wiszące, u dołu lekko zaokrąglone. Dolne partie zawijają się ku środkowi szczelnie przylegając do głowy.

Szyja:
U nasady przy tułowiu znacznej grubości, silna, muskularna, średniej długości. Podgardle zwisające z dużą ilością fałdowanej skóry.

Budowa przodu:
Klatka piersiowa o dużej pojemności, w miarę szeroka i głęboka, przedramię dość dobrze umięśnione. Łopatka skośna, pokryta dobrze rozwiniętymi mięśniami. Napiętek dobrze zaznaczony, wydatny, wyraźny, suchy, gruby, odpowiednio do kości nóg.

Nogi:
Na dość grubej kości mocne mięśnie, palce dobrze zebrane, pazury silne, grube, u psów pracujących krótkie. Przy białych palcach jasne, przy żółtych - czarne.

Korpus:
Klatka piersiowa obszerna, w miarę szeroka i głęboka. Pierś z przodu sięga do łokcia, żebra dobrze wysklepione, długie - jak i cała klatka piersiowa, bardziej zbliżone do pozycji pionowej niż u innych ras. Grzbiet długi, szeroki i muskularny. Krzyż nie spadzisty, szeroki. Brzuch duży, pojemny, prawie tej samej głębokości co klatka piersiowa. Kryje w sobie dobrze rozwinięte narządy trawienia. Bok nie zapadły, wypełniony, zaokrąglony, z możliwie krótką, małą słabizną.

Budowa tyłu:
Uda na grubej kości; długie, mocne, dobrze rozwinięte mięśnie; goleń pochyła, dość krótka, dobrze umięśniona. Staw skokowy suchy, wyrazisty.

Tylne kończyny:
Pęciny lekko pochyłe, palce dobrze zebrane, podeszwy szerokie, pokryte grubą skórą.

Ogon:
Osadzony raczej nisko, gruby, pokryty dłuższym włosem od spodu, sięga niżej stawu skokowego, lekko spadający, od połowy podudzia lekko zgięty. W ruchu swobodnym uniesiony nieco ku górze, lecz nie zaokrąglony. Podczas gonu nieco osadzony, zwisa poniżej poziomu.

Kolor (maść) sierści:
Głowa i uszy z wyjątkiem nalotów z obu stron czaszki podpalane, uszy nieznacznie ciemniejsze od reszty. Nogi, podbrzusze i uda również podpalane. Korpus czarny lub ciemnoszary, prawie czarny, w staropolskim języku myśliwskim zwany podżartym. Podpalenie zasadniczo żółte, ma różne natężenie tej barwy aż do rdzawo - cynamonowej, najbardziej cenionej u ogara polskiego. Włos biały dopuszczalny w kształcie strzałki przez głowę aż do nosa, na piersiach, końcach łap i na końcu ogona. W czapraku czarnym, zachodzącym aż na głowę, wyraźne punkty nad oczami o kolorze podpalenia, czerń zachodząca aż na kufę dyskwalifikuje ogara polskiego.

Sierść:
Średniej długości, gruba, z gęstym podszyciem, nieco dłuższa na karku, tylnej części tylnych nów i na dolnej części ogona.

Budowa:
Waga: suki 20 - 26 kg, psy 25 - 32 kg
Wzrost: suki 55 - 60 cm, psy 56 - 65 cm.

Chód - bieg:
Normalnie posuwa się drobnym, powolnym, ociężałym truchtem. Podczas polowania szuka i goni w ciężkim galopie.

Wady anatomiczne:
Zbyt długie lub za małe i odstające uszy. Głowa bez wyraźnie zarysowanej potylicy i ze słabymi łukami brwi. Zbyt jasne oko. Czarna kufa. Słabe umięśnienie Rozlazła stopa. Wisząca pęcina. Ogon cienki, za krótki lub za długi i źle owłosiony, zakręcony . Słabo rozwinięta klatka piersiowa. Wadliwy zgryz. Chrapliwy głos.

 

HISTORIA RASY



Pochodzenie nazwy rasy nie jest do końca jasne, natomiast samą rasę jak wszystkie rasy gończych europejskich wywodzi się od psów św.Huberta. Prawdopodobnie dochodziło do krzyżowania tej rasy z miejscowymi rasami gończymi. Z pewnością mają one domieszkę krwi gończych z Półwyspu Apenińskiego a w XVIII wieku skrzyżowano je z foxhundami.

Pierwsze wzmianki o ogarach w literaturze polskiej znajdują się w poemacie Tomasza Bielawskiego "Myśliwiec" napisanym w 1595. Również Mikołaj Rej w "Żywocie człowiek poczciwego"(1568) wspomina te psy. W 1608 roku ukazał się pierwszy traktat naukowy poświęcony ogarom "O psach gończych i myślistwie z nimi" hrabiego Jana Ostroroga, wydany w pełnej formie w 1618 roku podtytułem " Myślistwo z ogary".

Przez wieki ogar był cenionym towarzyszem myśliwych. Na podstawie zachowanych materiałów można wysnuć przypuszczenia, że psy w tym typie znane były już od XIV wieku i aż do XVIII ogary były bardzo popularne na terenach Polski. Zawirowania historii, a co za tym idzie zubożenie szlachty nieomal doprowadziły do całkowitego wyginięcia tej rasy. Szczególnie ciężki los spotkał te psy w czasie rozbiorów. Ograniczenia nakładane prze zaborców doprowadziły do upadku wielu majątków a utrzymywanie dużych psiarni stało się zbyt kosztowne. Ostatnie z nich zostały zlikwidowane po powstaniu styczniowym, kiedy to zaborca zwiększył podatek od posiadania gończych do 5 rubli rocznie od psa. Sytuację tej rasy pogorszyła jeszcze pierwsza i druga wojna światowa. W wyniku licznych krzyżówek z innymi rasami oraz braku planowej hodowli prawie nie było ogarów czystej krwi.

Pracę na rekonstrukcją rasy rozpoczął w 1959 roku Piotr Kartawik sprowadzając z terenów Litwy trzy psy: BURZANA, ZORKĘ oraz CZITĘ i zakładając hodowlę " Z Kresów". W 1964 roku Jerzy Dylewski opracował wzorzec tej rasy, który 15.XI. 1966 roku został zarejestrowany w FCI pod numerem 52. Pod koniec lat 60 - tych tragiczna śmierć Piotra Kartawika przerwała jego pracę hodowlaną

W latach 70 -tych liczba ogarów polskich szybko wzrosła - z 15 zarejestrowanych w 1967, do 101 zarejestrowanych w 1976. Niestety hodowla tej rasy w dalszym ciągu była dość chaotyczna. Często dochodziło do krzyżówek tej rasy z kopovem i gończym polskim. Jednym z celów tych krzyżówek było polepszenie jakości rasy, u której wskutek hodowli wsobnej pojawiły się liczne wady. Ponieważ efekty tych skojarzeń nie były udane ostatecznie zaprzestano ich. Na przełomie lat 70-tych i 80-tych wyodrębniono gończego polskiego, który wcześniej znany był jako ogar Pawłusiewicza.

Lata osiemdziesiąte nie były udane dla ogara, jednak pod koniec lat dziewięćdziesiątych nastąpił wzrost populacji tej rasy. Zwiększyło się zainteresowanie ogarami i obecnie jest już ona rozpoznawalna do czego przyczyniła się promocja tej rasy, także na dużych międzynarodowych imprezach kynologicznych. Warto również zaznaczyć, że rasa ta znalazła swoich wielbicieli także wśród myśliwych, którzy prowadzą hodowlę nie tylko pod kątem eksterieru, ale i walorów użytkowych. Niestety jeszcze zbyt rzadko ogar towarzyszy polującym na łowach.

Obecnie zarejestrowanych jest około 260 ogarów ( oczywiście w rzeczywistości jest więcej osobników), a to zdecydowanie zbyt mało, aby być spokojnym o przyszłość tej rasy. Jedynie odpowiedzialna hodowla, unikanie kojarzeń osobników blisko spokrewnionych ze sobą i otwarte mówienie o problemach zdrowotnych najczęściej występujących u tej rasy, połączone z jej promocją w dobrym tego słowa znaczeniu, może wpłynąć na wzrost jej popularności nie tylko w Polsce, ale także poza jej granicami. Pojedyncze ogary zarejestrowane są bowiem w Danii, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Belgii, Holandii, Francji, Grecji i Finlandii a także w USA. Więcej wielbicieli ta rasa zyskała w Niemczech, gdzie prowadzone są liczne działania mające na celu propagowanie tej rasy.

 

w: K. Ściesiński, Ogar polski. Gończy polski, Warszawa 1997 

 



У Вас недостатньо прав для написання коментарів. Можливо, Вам необхідно зареєструватися на сайті.

Реєстрація






Забули ім'я користувача/пароль
Не маєш власного облікового запису? Зареєструватися

загрузка...
Powered by HuntingUkraine.com